DAVID WOLFENBERGER
PORTRAIT OF NARCISSUS
Website:
www.bluejordan.com/david
Label: Blue Jordan Records / Fundamental
dave@bluejordan.com
David Wolfenberger speelde zich met zijn vorige albums "Tales From Thom Scarecrow" en "The World Of The Satisfy’n Place" behoorlijk in de kijker. Vergelijkingen met Ron Sexsmith (vanwege de gevoelige en intieme insteek) en Jackson Browne (vanwege de goudeerlijke liedjes) werden veelvuldig gehanteerd om deze sympathieke songsmid uit Cincinnati, Ohio in de Verenigde Staten te karakteriseren. Je kunt je voorstellen dat je als jonge songschrijver nogal moe wordt van de vergelijkingen met deze grootheden, maar een paar jaar geleden was hij als Creekdipper op pad met Victoria Williams en Mark Olson, en muzikaal doet zijn muziek ook best denken aan deze Creekdippers, maar zeker is dat Wolfenberger een ietwat andere muzikale route volgt. Warme liedjes maken doet Wolfenberger weliswaar nog steeds, maar de insteek is anders. Het is eerder muziek voor de 'working man', dan voor verloren zielen. Meer Ron Sexsmith dan Jackson Browne, om het zo maar eens te zeggen. Ten dele wordt dit veroorzaakt door de teksten, waarin Wolfenberger zich, zoals het de ware Americana-muzikant betaamt, toespitst op de lyrische kracht achter deze nummers. Ook het frequentere gebruik van elektrische gitaren en het veelvuldig gebruik van piano of de Wurlitzer zijn hier debet aan. Het totaalgeluid op "Portrait Of Narcissus" komt minder breekbaar over. Zo is "See The Evening Star " een stevige countryrocker en het bijna vijf minuten durende "When Everything Is Over" kent een duistere, weemoedige sfeer die we nog niet eerder van de zanger hoorde. Het mooiste bewaart Wolfenberger tot het laatst. Afsluiter "Sad, Lonely, Rotten World" is een prachtig, akoestisch liedje dat je niet vaak genoeg kunt horen. Maar tot de top drie behoren zeker de opener "Something’s Gotta Give" en "Parking Lot Martyrs", waarin Victoria Williams en Michelle Shocked voor vocaal vuurwerk zorgen en zijn sterke songwriting het meest tot uiting komen. David Wolfenberger doet niets nieuws op zijn derde solo album, maar wat hij doet straalt warmte en oprecht plezier uit. Juist dat maakt "Portrait Of Narcissus" tot wat het is: een oprechte, mooie countryrockplaat verenigt met veel Americana.